هـــــدايــــت

عن ابی عبدالله علیه السلام:

ان المومن لیهم بالحسنه ولایعمل بها فتکتب له حسنه وان هو عملها کتبت له عشرحسنات

امام صادق ع: هنگامی که مومن نیت انجام کارنیک می کند ثواب آن برایش نوشته می شود اگرچه نتواند به آن عمل کند و اگر موفق به عمل شد پاداش ده کارنیک را برایش می نویسند.

کافی۲ ص ۴۲۸ سند روایت معتبر است.

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 5:59 موضوع حدیث هفته |

بسم الله الرحمن الرحیم

هر یک از ما انسانها با مسائل گوناگونی سروکار داریم ، مثلا به مسئله انتخاب یا تغییر شغل ،موفقیت بیشتر در کار ،حفظ سلامتی و ادامه تحصیلات ،می اندیشیم .

گاهی از پیشامدن بعضی از اتفاقات شادمان می شویم و در مواردی هم آزده خاطر و غمگین .

طبیعی است که ما از یک طرف می کوشیم تا عوامل کامیابی و آرامش خود را ایجاد کنیم یا فزونی بخشیم و از طرف دیگرسعی می کنیم تا علل و اسباب نا کامی و اندوه را از بین ببریم یا تقلیل بخشیم .

در این میان یکی از مسائلی که دست کم در جامعه دینی برای آدمی پیش می آید ،مسئله دین و زندگی دین وارانه است . آیا ما متدینان که مثلا به اسلام گرویده ایم ،واقعا از این گرایش و پایبندی خرسند هستیم ؟ یا آنکه احساس نارضایتی می کنیم ؟ آیا از اینکه در بند یک سری اعتقادات و بایدها هستیم،احساس در زندان بودن نمی کنیم  ؟آیا راهی وجود دارد تا ما نیز از دین داری خود احساس خشنودی کنیم ؟ و آن راه چیست ؟ این سئولات را کمی تعمیق می کنیم و به عقب تر منتقل می کنیم .

« روی ادامه مطلب کلیک کنید »

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 ساعت 20:47 موضوع ادیان و مذاهب |

نکته فقهی (56): مبنای مرحوم آیة الله داماد درباره حکمت حکم

مشهور میان فقها اینست که علت حکم برخلاف حکمت هم معمِّم است و هم مخصِص در حالیکه حکمت نه معمِم می تواند باشد و نه مخصِص اما مرحوم آقای داماد معتقد بودند که حکمت و علت در معمِم بودن تفاوتی با یکدیگر ندارند و تنها فرق میان آن دو اینست که حکمت بر خلاف علت مخصص نیست. البته روشن است که کلام ایشان در موردی است که ما قانون دیگری از سوی شارع نداشته باشیم که جلوی تعمیم حکمت را بگیرد. ـ از افادات استاد شبیری زنجانی -

والسلام علیکم و رحمة الله

« سید محمد مهدی رفیعی »

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386 ساعت 20:4 موضوع فقه و حقوق |

بسم الله الرحمن الرحیم

همسايه نو

مرد انصاری خانه جديدی در يكی از محلات مدينه خريد ، و به آنجا منتقل‏ شد ، تازه متوجه شد كه همسايه ناهمواری نصيب وی شده . به حضور رسول اكرم آمد و عرض كرد : " در فلان محله ، ميان فلان قبيله ، خانه‏ای خريده‏ام و به آنجا منتقل شده‏ام ، متأسفانه نزديكترين همسايگان من‏ شخصی است كه نه تنها وجودش برای من خير و سعادت نيست ، از شرش نيز در امان نيستم . اطمينان ندارم كه موجبات زيان و آزار مرا فراهم نسازد. "
رسول اكرم چهار نفر : " علی ، سلمان ، ابوذر و شخصی ديگر را كه‏ گفته‏اند - مقداد بوده است - مأمور كرد ، با صدای بلند در مسجد به عموم مردم از زن و از مرد ابلاغ كنند كه " هر كس همسايگانش از آزار او در امان نباشند ايمان ندارد " .
اين اعلام در سه نوبت تكرار شد . بعد رسول اكرم ، با دست خود به چهار طرف اشاره كرد و فرمود : " از هر طرف تا چهل خانه همسايه محسوب‏ می‏شوند "/ كافی ، جلد 2 : " باب حق الجوار " ، صفحه . 666 /

والسلام علیکم و رحمة الله

محمدرضا کریمی

_______________________________________

داستان راستان / جلد 1 / شماره 57

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386 ساعت 19:58 موضوع داستان هفته |

بسم الله الرحمن الرحیم

«واقعۀ حرّه واقم یا قیام مردم مدینه (سال 63 ه.ق)»

«سید زین العابدین رشید کوهستانی»

یکی از وحشتناک ترین جنایات امویان پس از به شهادت رساندن امام حسین – علیه السلام – واقعه ای است که در تاریخ اسلام به نام «واقعۀ حرّه» شهرت دارد . حرّه نام دو رشته کوهک های سنگلاخی در مدینه است که در دو سمت شرق و غرب این شهر از شمال تا جنوب کشیده شده و این رخداد در نزدیکی حرّۀ غربی رخ داد . رخداد مزبور ، مربوط به شورش مردم مدینه در 26 یا 27 ذیحجۀ سال 63 ه.ق می باشد که توسط سپاه شام به خاک و خون کشیده شد . [تاریخ خلفا/ص572]

«روی ادامه مطلب کلیک کنید»

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 15:50 موضوع تاریخ و تراجم |

نکته فقهی(55): لزوم بررسی تاریخ مسائل

توجه به سیر تاریخی یک مسأله در موارد زیادی در استنباط حکم شرعی آن موثر می باشد، کمترین تأثیر آن پرهیز از جزم اندیشی در مجال استنباط است چیزی که بسیاری از فقه پژوهان به آن محتاج هستند.

در اینجا 20 مسأله را که اکنون در میان فقها فعلی معروف می باشد اما در میان قدما ( دوره شیخ طوسی و قبل از آن ) یا اصلا مطرح نبوده و یا به عنوان نظر معروف شناخته شده نبوده است، طرح می نمائیم.

لازم به ذکر است که این نکته به معنای ضعف ادله متأخرین نیست و ما نیز در برخی از این مسائل رأی متأخرین را برگزیده ایم. غرض تنها توجه دادن به تحولات فقهی است:

« روی ادامه مطلب کلیک کنید »

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه هفدهم اسفند 1386 ساعت 12:24 موضوع فقه و حقوق |

بسم الله الرحمن الرحیم

محضر عالم

مردی از انصار ، نزد رسول اكرم آمد و سؤال كرد : " يا رسول الله ! اگر جنازه شخصی در ميان است و بايد تشييع و سپس دفن شود و مجلسی علمی هم‏ هست كه از شركت در آن بهره‏مند می‏شويم ، وقت و فرصت هم نيست كه در هر دو جا شركت كنيم ، در هر كدام از اين دو كار شركت كنيم از ديگری محروم‏ می‏مانيم ، تو كداميك از اين دو را دوست ميداری تا من در آن شركت كنم ؟
رسول اكرم فرمود : " اگر افراد ديگری هستند كه همراه جنازه بروند و آن‏ را دفن كنند ، در مجلس علم شركت كن . همانا شركت در يك مجلس علم از حضور در هزار تشييع جنازه و از هزار عيادت بيمار و از هزار شب عبادت و هزار روز روزه و هزار درهم‏ تصدق و هزار حج غير واجب و هزار جهاد غير واجب بهتر است . اينها كجا وحضور در محضر عالم كجا ؟ مگر نمی‏دانی به وسيله علم است كه خدا اطاعت‏ می‏شود ، و به وسيله علم است كه عبادت خدا صورت می‏گيرد . خير دنيا و آخرت با علم توأم است ، همان طور كه شر دنيا و آخرت با جهل توأم است‏. / بحارالانوار ، چاپ جديد ، جلد 1 ، صفحه . 204 /

_________________________________________________

داستان راستان / جلد دوم / شماره 117

و السلام علیکم و رحمة الله

محمدرضا کریمی

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه هفدهم اسفند 1386 ساعت 12:22 موضوع داستان هفته |

قال امیر المومنین علیه السلام:

اعظم الخطایا اقتطاع مال امرءمسلم بغیر حق.

حضرت امیر المومنین علیه اسلام:بزرگترین گناهان سرقت مال مسلمان است.

عقاب الاعمال صدوق ص۳۲۰ سند معتبر است.

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386 ساعت 6:2 موضوع حدیث هفته |

بسم الله الرحمن الرحیم

نکته فقهی (54): نکته در مورد یکی از آیات فقهی قرآن

در سوره مبارکه بقره آیه 196 آمده است «... فمن لم یجد فصیام ثلاثة ایام فی الحج و سبعة اذا رجعتم تلک عشرة کاملة...» سوال اینست که جمع بین سه و هفت معلوم است که می شود ده پس چرا نتیجه این جمع – که خیلی هم روشن است – بیهن شده و علاوه بر آن چرا عشرة را متصف به کامله کرده است مگر ده ناقص و کامل دارد ؟

مرحوم فاضل مقداد (م 826) اینطور جواب می دهند « جواب سوال اول اینست که گاهی واو به معنای او می آید مانند آیه« مثنی و ثلاث و رباع » لذا برای اینکه کسی خیال نکند در اینجا واو به معنای او هست نتیجه جمع هم بیان شده است جواب سوال دوم هم اینست که منظور از کامل بودن این ده روز روزه کامل بودن در ثواب جانشینی از قربانی است یعنی کسی که این ده روز را روزه بگیرد به اندازه کسی که قربانی کرده ثواب می برد نه کمتر از آن »

_______________________________________

 (کـــــــنــــــــــز العـــــــــــرفــــــــــــان 1/ 417 چاپ مجمع تقریب)

و السلام علیکم و رحمة الله

« سید محمد مهدی رفیعی »

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه دهم اسفند 1386 ساعت 23:19 موضوع فقه و حقوق |

بسم الله الرحمن الرحیم

مهمان قاضی

مردی به عنوان يك مهمان عادی ، بر علی عليه السلام وارد شد . روزها در خانه آن حضرت مهمان بود ، اما او يك مهمان عادی نبود . چيزی در دل‏ داشت كه ابتدا اظهار نمی‏كرد . حقيقت اين بود كه اين مرد ، اختلاف‏ دعوايی با شخص ديگری داشت ، و منتظر بود طرف حاضر شود ، و دعوا در محضر علی ( ع ) طرح گردد . تا روزی كه خودش پرده برداشت و موضوع اختلاف‏ و محاكمه را عنوان كرد .
علی فرمود :
- "پس تو فعلا طرف دعوا هستی ؟ "
- "بلی يا اميرالمؤمنين " .
- "خيلی معذرت می‏خواهم ، از امروز ديگر نمی‏توانم از تو ، به عنوان مهمان ، پذيرايی كنم ، زيرا پيغمبر اكرم‏
فرموده است:
" هرگاه دعوايی نزد قاضی مطرح است ، قاضی حق ندارد يكی از متخاصمين‏
را ضيافت كند ، مگر آنكه هر دو طرف با هم در مهمانی حاضر باشند "/ وسائل ، جلد 3 ، صفحه. 395

___________________________________________

داستان راستان / جلد دوم / شماره 101

و السلام علی من اتبع الهدی

محمدرضا کریمی

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه دهم اسفند 1386 ساعت 12:48 موضوع داستان هفته |

عن الامام الرضا علیه السلام:

من فرج عن مومن فرج الله عن قلبه یوم القیامه.

امام رضا علیه السلام :کسی که گرفتاری مومنی را بر طرف کند خداوند روز قیامت گرفتاری را از دلش

برطرف خواهد کرد.

اصول کافی ۲ص۲۰۰

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 22:53 موضوع حدیث هفته |

بسم الله الرحمن الرحیم

نکتۀ فقهی (53) :

بناء شارع این است که همۀ معاملاتی که در میان عقلا رایج می باشد جز در مواردی که منع خاصی از آن کرده ، جایزاست و اشکالی ندارد . این مساله سبب می شود که همواره معاملات جدیدی که در طول زمان پیدا می شود و نهی از آن – به وسیلۀ عمومات – نداریم از تایید دینی برخوردارباشد .

به این نکته در روایتی هم اشاره شده است :

مرحوم کلینی نقل می کند :

«روی ادامه مطلب کلیک کنید»

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در یکشنبه پنجم اسفند 1386 ساعت 11:46 موضوع فقه و حقوق |

نکته (52): درباره شروط

فقها یکی از شرایط صحت شرط را عقلائی بودن آن ذکر کرده اند، بحث بر سر دلیل آنست.

مرحوم آیة الله خوئی منکر اعتبار این مطلب است (ایشان در خود عقد بیع هم سفهی «غیر عقلایی» بودن را اشکال نمی کنند). اما استاد آیة الله وحید خراسانی معتقد بودند که عقلائی بودن یکی از شرایط صحت شرط است چرا که در صورتیکه متعاملین شرط لغوی را بپذیرند این شرط نافذ نیست چرا که ما دلیلی بر اعتبار و نفوذ شرط لغو (=غیر عقلائی) نداریم. المومنون عند شروطهم هم از چنین شرطی منصرف است و لذا اصل عدم نفوذ جاری می شود.

از آنجا که دلیل ایشان در مورد انصراف المؤمنون عند شروطهم از شزط لغو دارای نکته بسیار مهمی است که امروزه مورد تاکید و توجه هرمنوتیست ها است به بیانات ایشان که در تاریخ 24/2/85 ایراد شده است توجه می کنیم: « ما باید در معنی کردن الفاظ به مسلک متکلم توجه داشته باشیم. اگر کلامی از متکلمی که مسلک خاصی دارد صادر شد کلام در غیر (معنای مناسب) با آن مسلک انعقاد پیدا نمی کند. مسلک متکلم در اینجا تخدیر از لغو است والذین هم عن اللغو معرضون، و اذا سمعوا اللغو اعرضوا عنه. چنین متکلمی وقتی فرمود المومنون عند شروطهم معقول نیست شرط لغو را شامل شود لاغی پرور نیست خصوصا که عنوان مؤمن هم اخذ شده است روایت قطعی الانصراف از شرط لغو است و با تنزل، لااقل قدر متیقن مطلب اینست که کلام مخوف است بما یصلح للصارفیة و باز اطلاق نخواهد داشت ».

و السلام علیکم و رحمة الله

« سید محمد مهدی رفیعی »

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه سوم اسفند 1386 ساعت 11:52 موضوع فقه و حقوق |

بسم الله الرحمن الرحیم

نصرانی تشنه

امام صادق - عليه السلام - راه ميان مكه و مدينه را طی می‏كرد . مصادف ، غلام معروف امام ، نيز همراه امام بود . در بين راه چشمشان به مردی افتاد كه خود را روی تنه درختی انداخته بود . وضع عادی نبود . امام به مصادف‏ فرمود :
" بطرف اين مرد برويم ، نكند تشنه باشد و از تشنگی بی حال شده باشد "
نزديك رسيدند . امام از او پرسيد :
" تشنه هستی ؟ "
" بلی " .
مصادف به دستور امام پايين آمد و به آن مرد آب داد . اما از قيافه و لباس و هيئت آن مرد معلوم بود كه مسلمان نيست ، مسيحی است . پس‏ از آنكه امام و مصادف از آنجا دور شدند ، مصادف مسئله‏ای از امام سؤال‏ كرد ، و آن اينكه : " آيا صدقه دادن به نصرانی جايز است ؟ " امام‏ فرمود :
" در موقع ضرورت ، مثل چنين حالی ، بلی. / وسائل ، جلد2 ، صفحه . 50 /

والسلام علی من اتبع الهدی

محمدرضا کریمی

_________________________________________

داستان راستان / جلد 2 / شماره 97

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در جمعه سوم اسفند 1386 ساعت 11:50 موضوع داستان هفته |

قال رسول الله صلی الله علیه وآله:من علامات الشقاءجمود العین و

قسوه القلب وشده الحرص فی طلب الدنیا والاصرار علی الذنب.

رسول خدا ص:از نشانه های شقاوت انسان خشکی چشم وسنگ دلی وزیاد حرص زدن در

دنیاطلبی واصراربرانجام گناهان است.

اصول کافی ۲ص۲۹۰ سند حدیث معتبر است.

نوشته شده توسط سیـد مـحمـد مـهـدی رفـیــع پــور در چهارشنبه یکم اسفند 1386 ساعت 21:22 موضوع حدیث هفته |